Met het gure herfstweer van de afgelopen dagen, is het een goed moment om een heerlijke stoofperentaart te maken. Niet alleen lekker voor ons, maar ook voor de kinderen een waar feest als toetje!

Ingrediënten

60 gram roomboter of kokosolie
200 gram Time Out speculaaskoekjes of speculaasjes
6 blaadjes gelatine
Kom koud water
250ml geklopte slagroom
500 gram peer honing smaak (stracciatella of vanille kan ook)
50 ml perensap met kaneel
theelepel Kaneel
5 spicepoeder of pumpkin spice
Scheutje bessensiroop
2 stoofperen

Bereiding 

Smelt in de magnetron 60 gram boter of kokosolie.

Maal 200 gram Time Out speculaaskoekjes of speculaasjes fijn en meng met het gesmolten kokosolie of boter.
Doe in een springvorm en druk aan met een lepel. Zet de vorm in de koelkast.
Doe 6 blaadjes gelatine in koud water.
Meng 250 ml geklopte slagroom met 500 gram kwark (deze smaak was peer-honing, stracciatella of vanille is hier ook lekker mee).
Zet 50 ml perensap met kaneel op in een pannetjes en smelt de uitgeknepen gelatine hierin.
Laat wat afkoelen (niet teveel dan stolt het al) en doe door het kwark-roommengsel. Schep op de koekbodem en zet deze minimaal 2 uur koud.

Zet nu twee stoofpeertjes op in perensap met wat kaneel en 5 spicepoeder of pumpkin spice kruiden en wat bessensiroop voor de kleur en kook ze op laag vuur 1/1,5 uur. Als ze bijna helemaal zacht zijn het vuur uitzetten en de afgekoelde peertjes in plakjes snijden en de taart ermee versieren.

Lettie

Ik heb Altijd al mama willen worden maar wel met een kleine, zo niet onmogelijke kanttekening: Geen man? Geen baby. Ik wilde graag een gezin met meer dan twee leden. Er moest dus eerst een papa komen. Op de valreep van de vruchtbaarheid kwam die man en vader voorbij. Hij luisde mij erin en ik was na 5 maanden relatie al zwanger.

Op 20 juli, 5 dagen nadat ik 38 ben geworden, is onze dochter Nimhue geboren. Vanwege de onmogelijke uitspraak (Nimmewee) is haar roepnaam Nimh. Zij is, uiteraard, ons kleine wondertje. Eerder genoemde man en vader is mijn rots in woelige branding.

Sinds mijn 36ste weet ik dat ik ADHD heb, na een lange en vaak moeilijke zoektocht naar wat er nou toch 'anders' aan mij was.
Bloggen doe ik niet alleen over zwanger-en moederschap maar over het leven an sich. Naast dat ik schrijf voor mijn werk ben ik Event Manager en Wedding Planner. Mijn schrijfstijl is al sinds mijn eerste blogs onomwonden en kritisch en overgoten met een sausje van zwartgallig sarcasme. Ik ontzie niets en niemand, en zeker mijzelf niet. 
De belangrijkste kernwaarde in mijn leven: Liefde. En humor. Zonder humor was ik er allang niet meer geweest en zou ik al helemaal geen tweede baby willen.