Leven met beperking

leven-met-beperking

Leven met een kind met een beperking. Jesse was 4,5 toen hij de diagnose PDD-NOS en ADHD kreeg. Dat hij slim is dat wist ik al. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik mij soms echt afvraag waar hij die slimheid heeft gelaten. De domme acties zijn soms niet aan te slepen.

Nu 3,5 jaar later durf ik echt te zeggen dat het soms een ramp is hoor! Want ken je dat gevoel van op je tenen lopen? Moeten oppassen wat je zegt en wat je doet? Ow je kent dat gevoel niet? Hier een simpele uitleg. Je moet altijd opletten wat je zegt want anders gaat de tijdbom af…. BOEM… Daar komt een lading boosheid en frustratie naar buiten. Bij mijn zoon werkt het als volgt: er zit een tornado in zijn hoofd. Die zorgt voor drukte en chaos. En iedereen verteld hem dat hij moet rennen voor de tornado. Iedereen verlangt wat van hem. Iedereen wilt dat hij wat doet, ze geven hem een taak. Maar door de onrust in zijn hoofd kan hij zich niet richtten op de taak die hem gegeven wordt en wordt hij opgeslokt door de tornado. Gevolg: over actief kind dat niet tegen prikkels kan.

Tot op heden kan ik nog niet merken wanneer hij “overprikkeld” is. Cru gezegd komt het erop neer dat als hij wakker wordt ik nooit weet in welke bui hij is. Een “goedenmorgen” van mijn kant kan al tot een explosie veroorzaken. Ik zal je de rest besparen maar laten we het erop houden dat het heel erg vermoeiend is. Altijd rekening moeten houden met wat je doet en zegt. Je kind moeten beschermen voor zichzelf. Elke prikkel kan te veel zijn. Door de jaren heen heb ik mijn kind wel leren kennen en laat hij mij soms goed versteld staan door iets te doen wat hij nooit heeft willen doen.

Maar er zijn een aantal dingen die ik geleerd heb die ik graag met jullie wil delen.

  • Werk met pictogrammen. Stel een patroon op dat werkt voor je kind en maak daar een pictogrammenlijst van. Stap 1; stap 2; stap 3 etc. Voor je kind is het heel duidelijk wat er verwacht wordt en wat hij/zij moet doen.
  • Houdt een agenda bij waarin je kind kan zien welke afspraken er zijn en werk met een (gezins)planning.
  • Zorg voor vaste een op een momenten. Qualitytime vinden ze vaak heel erg fijn.
  • Probeer stop-denk-doe toe te passen. Sommige kinderen vinden het fijn dat je ze kan begrenzen vlak voor een uitbarsting. Roep STOP en leg je kind uit wat er wordt bedoeld en wat er mis gaat. Breng je kind terug naar de rustige situatie.
  • Creëer rust in huis en met name op de slaapkamer. Hoe meer prikkels hoe meer onrust.
  • Probeer vaste rituelen aan te houden. Op deze manier is alles herkenbaar.
  • Vertel wat je wilt dat je kind doet. Praat op oog hoogte van je kind en als je een taak geeft niet te veel tegelijk geven dit wekt verwarring.

 

Er zijn vast nog zat tips en dingen die ik kan geven maar deze schieten mij zo te binnen wat werkt bij mijn Jesse.

Liefs, Mik

Tamara

Ik ben mama van Michael (9) en Luna (7) ♡ Passie voor koken ♡ Netflix & Disney addict ♡ lowcarb lifestyle ♡
Tamara
0 Reacties
Delen

Tamara

Ik ben mama van Michael (9) en Luna (7) ♡ Passie voor koken ♡ Netflix & Disney addict ♡ lowcarb lifestyle ♡

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten