De midlifecrisis: Is dit het dan?
De laatste tijd betrap ik mezelf op tranen bij het terugkijken van oude foto’s. Mijn kinderen, zo klein ooit, zijn nu bijna volwassen. Het besef dat de tijd sneller gaat dan ik bij kan houden, raakt me. Ik voel me ouder, niet zomaar ouder, maar écht ouder. Geen cabrio of extreme veranderingen voor mij, maar wel die overweldigende emoties. Heb ik genoeg uit het leven gehaald? Moet ik meer aan mezelf denken? Ik begrijp nu waarom mijn moeder zei dat ik moest leven in het moment. Had ik dat maar eerder gedaan.