Kleine meisjes in Tutu’s

kleine-meisjes-in-tutus

Vorige week had de mini haar dansoptreden. De lieverd is 3,5 maar heeft het afgelopen schooljaar gedanst in de peuterdanslessen op de lokale dansschool. Waar ze het aanvankelijk allemaal wel geinig vond maar pertinent de geleerde dansjes niet liet zien thuis en volhardend haar eigen wiebeldansje deed is de liefde het afgelopen jaar gegroeid.

 

Evi is verliefd op haar danspakje, vooral die ze van Sinterklaas kreeg. Die de suffe Sint in  zijn onwetendheid te klein had gekocht en die ze samen met mama heeft geruild voor een grotere maat. Wist die Sint toch veel dat danspakjes standaard zo’n 4 maten kleiner vallen dan aangegeven in het pakje. Tsja, als we langs de winkel lopen vertelt ze het verhaaltje van de suffe Sint en het mooie danspakje. Het is maar goed dat Evi nog niet weet dat mama die suffe Sint was die verhit nog snel een keuze moest maken terwijl ze op de PSZ aan het spelen was en bijna opgehaald moest worden.

Maar goed, de schat heeft dus genoten van haar dansles. Elke woensdag zijn we trouw geweest of iemand moest ziek zijn, of we moesten met de billen in CenterParcs hangen maar aangezien we dat allemaal niet wekelijks doen waren we dus vooral op dansles. Ook haar bestie heeft zij op dansles, aangezien bestie een zusje heeft is die wat minder gefixeerd op Evi maar hé er is een klik tussen de dames en ze vinden elkaar wel ernstig lief.

En zo kwamen we bij het dansoptreden. In de Schouwburg wel te verstaan. Samen met zo’n 200 andere kinderen en dansende dames. Ruim van te voren waren de kaartjes in ons bezit want zoiets moet je niet missen natuurlijk, al deden de peuters “maar” 1 dans. En de dag zelf had Evi gewoon enorm zin om haar tot-in-den-treure-geoefende-Bloemendans te dansen met haar vriendinnen. Mama was op van de zenuwen en vrat zichzelf op. Bij de Schouwburg aangekomen gaf de mini aan dat we niet op de juiste plek waren, want hier had zij niet dansles. Tot de bestie in zicht kwam. Toen was ze om en had ze er zin in.

Ik daarentegen vrat mezelf nog meer op. En de mama’s om mij heen ook. Allemaal waren we zenuwachtig want dit was toch wel andere koek dan die 3 kwartier op de woensdagmiddag. Wij zouden de dames zo’n 3,5 uur niet zien totdat ze op het podium stonden en daarna pas in de pauze weer in onze armen zouden zijn. We vonden het nogal wat. Ik heb nog wat versnaperingen bij de supermarkt gehaald en in de kleedkamer geworpen. Maar daarna moest ik me echt zelf vermaken. Dat is prima gelukt met de man, we zijn lekker wezen lunchen en daarna heb ik vol zenuwen gewacht totdat de familie bij de Schouwburg was en we naar binnen konden. Ook binnen weer de zenuwachtige mama’s die aan het aftellen waren totdat hun ukkies op het podium verschenen.

En toen was daar het moment. De dames dansten een Bloemendans zoals die nog nooit vertoond was en potverdorie wat was ik trots op mijn meisje. Die het daar toch maar deed met haar 3 jaar op dat grote podium! Huilend en lachend met een beslagen bril heb ik genoten. En met mij de andere mama’s en de zaal die vertederd en betoverd werd door die prachtige stoere meiden in hun tutu’s daar op dat grote podium! Filmpjes en foto’s hebben we later uitgewisseld, omhuld door trots, zo gaaf. Evi mocht later kiezen wat ze wilde eten, want als je zo stoer bent mag je dat natuurlijk en heeft ze een paar cadeau’s gehad. Ze was enorm in haar nopjes, dat mag duidelijk zijn.

De dansschool plaatst geregeld nu foto’s van die dag en ik zie geregeld de peutertjes terugkomen. Zo te zien hebben ze echt een gave dag gehad, Evi vertelde ook allemaal leuke dingen en het is echt bijzonder om het zo toch nog een beetje te kunnen zien.

Ik ben blij dat we nu een paar weken vrij zijn maar verheug me nu al op het optreden van volgend jaar. Dat ik dan 2x de zenuwen moet doorstaan die ik nu heb doorstaan is een ander punt maar hé. Mocht je er de volgende keer bij zijn? Die enorm trotse moeder met beslagen brilleglazen, dat ben ik 🙂

Kimberly

Ik ben Kimberly (30 jaar), mama van Evi (3 jaar) en getrouwd met Patrick. En net als vele andere mama's doe ik mijn best om alle balletjes hoog te houden, al lukt dat ook mij niet altijd. Voor Digimama.nl schrijf ik over mijn leven als mama.

Latest posts by Kimberly (see all)

0 Comments
Share

Kimberly

Ik ben Kimberly (30 jaar), mama van Evi (3 jaar) en getrouwd met Patrick. En net als vele andere mama's doe ik mijn best om alle balletjes hoog te houden, al lukt dat ook mij niet altijd. Voor Digimama.nl schrijf ik over mijn leven als mama.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten