Prinses Mayonaise

prinses-mayonaise

Teddy zit momenteel diep in de fase van het fantasiespel. Leuk vind ik dat. Vorig jaar zomer was ik er nog getuige van hoe ons buurmeisje Ronja, een dik jaar ouder, Teddy probeerde te leren wat ‘doen alsof’ was.

“Kom Teddy, dan spelen we vadertje en moedertje. En dan ben jij de baby.”
Teddy, verontwaardigd: “Ik bén geen baby. Ik ben al gróót.”
En dan Ronja weer: “Jahaaa, maar we doen dan net also-hof.”
Waarop Teddy dan half overtuigd iets mompelde als: “Oh ja. Jaja.”

Deze fase duurt zo kort en is over het algemeen zo leuk, dat wij er ook heel graag in meegaan. Dat we daar niet alleen in zijn werd me duidelijk toen ik laatst tijdens een surfsessie op internet stuitte op een foto van een grote, vrij harige man, en zijn popperig kleine nichtje. Speciaal voor haar had hij zich in een Elsa-van-Frozen-jurk gewurmd. Dat zijn vol getatoeëerde ‘man-boobs’ over de bovenkant golfden deed niet ter zake; zijn ontwapenende ‘je-ne-sais-quoi’ vibe in combinatie met die enorme kinderglimlach maakte namelijk alles goed. Hoe hij dat roze handtasje vastklemt.
Ik werd er blij van.

Sinds een weekje staat Teddy erop dat ze ‘prinses Annabel’ wordt genoemd. Wanneer ik me vergis en haar bij haar eigen naam noem, wordt ze oprecht boos. Waar dit in het begin nog beperkt bleef tot zinnen als: “Prinses Annabel, eet u nu even uw broodkorstjes op?”, breidde het fantasiespel zich natuurlijk al gauw uit tot de rest van het gezin. En de wereld.
En dus gaan we tegenwoordig al LARP-end door het leven. Trouwen doet ze met Prins Opa, Pieter is nu Prins George, James heet voortaan Prins Titi en ik ben omgedoopt tot Prinses Barones.
Het jammere is alleen dat ze mijn naam, die ze overigens zelf verzon, maar lastig kan onthouden. Het gevolg is dat ik regelmatig word aangesproken met ‘Prinses Mayonaise’.
Dit spel houdt ze urenlang vol, ook buiten de beslotenheid van onze huiskamer.

Zo was ik laatst even met de kinders bij het Kruidvat. Ik stond ingespannen na te denken voor een van de schappen toen ik Teddy vanaf de andere kant van de zaak met een geaffecteerd stemmetje hoorde tetteren: “PRINSES MAYONAAAAAISE! MAG IK EEN VERRASSINGSEI? JA? JA? JA?”
En, toen ik niet meteen antwoordde: “PRINSES MAYONAISE?! KUNT U MIJ HOREN?”
Ja kind, dacht ik, ik kan je horen. En de rest van Haarlem ook.
“Nee, prinses Annabel,” antwoordde ik, onbewogen een verpakking van het een of ander bestuderend, “vandaag geen ei. Ander keertje weer.”
Onder haar groene kikkermuts schoot haar gezicht in een frons. “Jámmer,” zei ze hartgrondig, waarop ik uit respect voor haar incasseringsvermogen natuurlijk toch snel zo’n ei mee griste voor op een later tijdstip.

De caissière grijnsde breed naar me, ik haalde een beetje onbeholpen mijn schouders op. Al op jonge leeftijd werd dat wat ik nog bezat aan gêne er bij mij uit geramd door mijn ouders, die dingen deden als met broodjes gooien tijdens mijn verjaardagslunch of midden in de woonkamer hun danslessen demonstreren. Ook al zie ik nu hoe tof dat is, vroeger vond ik dat rete-awkward.
Verder zijn wij sowieso best luid & aanwezig. Dat volume, dat zit er bij ons gewoon ingebakken. Ik heb dat van mijn moeder, Teddy heeft het weer van mij. Tel daar een zekere fysieke onhandigheid bij op en de conclusie is snel getrokken; als wij er zijn, dan weet men dat.

Best fijn hoor, trouwens, weinig gêne. Ook in situaties zoals enkele maanden geleden bij de HEMA, toen ik met moederlief zwangerschapsinkopen deed en zij heel hard door de winkel loeide: “MENEER! MENEER! WEET U WAAR DE ZOOGCOMPRESSEN VOOR DE BORSTVOEDING LIGGEN?”, blijf ik daar tamelijk stoïcijns onder.
De meneer in kwestie, godzijdank wel een winkelmedewerker, verblikte of verbloosde trouwens ook niet.
“Tweede gangpad aan uw linkerhand, mevrouw. Onder de wattenstaafjes.”

En zodoende zijn wij dus de nieuwe “royal family” van Haarlem. Ik vraag me trouwens ineens af of er ook Frozenjurkjes worden gemaakt voor mannen van 1.96.

Hm. Ik ben ff Googlen.

 

 

 

 

 

 

Latest posts by Charlotte (see all)
1 Reacties
Delen

Charlotte

Mijn naam is Charlotte en ik ben 38 jaar oud. Ik ben de trotse moeder van dochter Teddy (7 jr.) en zoon James (bijna 4) en breek zo nu en dan bijna mijn nek over kater Titus. Koken vind ik een uitdaging. Oh, en ik schrijf. Vaak.

1 Reacties

  1. Francisca
    2 april 2015 om 6:24 pm

    Hahahahaha…..

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten