Na wat voor mijn gevoel eeuwen heeft geduurd, komt ze terug. Eindelijk, eindelijk! Ik kan hier zó enorm blij van worden. Bridget Jones één en twee heb ik inmiddels ontelbaar vaak gezien, en eerlijk gezegd: ze vervelen nog steeds niet. Er is iets aan haar klungelige charme, haar eerlijke zelfspot en haar eindeloze zoektocht naar liefde en balans dat gewoon blijft raken — elke keer weer.
Herkenning op de bank met een kop thee
Gisteren was deel één op Net5, en ik zat zoals altijd op de bank met een grote kop thee, helemaal in mijn element. De herkenning is groot: haar gevecht met haar gewicht, haar onhandige momenten, haar twijfels over wat ze “zou moeten” doen — ik zie mezelf er zó in terug.
Dat moment waarop ze, ingerold in een laken, zichzelf uit bed wurmt? Dat is precies hoe ik eruitzie als ik me ’s ochtends uit een dekbed probeer te bevrijden. Totaal niet charmant, maar op de een of andere manier voelt het veiliger dan helemaal blootstaan. Bridget begrijpt dat. En dat maakt haar zo menselijk.
Waarom de eerdere films nog steeds zo goed zijn
Wat ik zo mooi vind aan de eerdere films, is hoe ze ondanks alle chaos altijd blijft proberen. In Bridget Jones’s Diary worstelt ze met haar zelfbeeld en haar gevoelens voor Mark Darcy — die legendarische “I like you just as you are”-scène blijft een van de meest hartverwarmende momenten ooit.
In The Edge of Reason zien we haar nog steeds stuntelen, maar ook groeien: ze leert dat liefde niet perfect hoeft te zijn, zolang het echt is. En eerlijk… wie heeft er niet gehuild, gelachen en zich compleet herkend in haar twijfels?
Bridget Jones’s Baby: een nieuwe fase
En nu, in Bridget Jones’s Baby, krijgen we een nieuwe fase te zien — een zwangere Bridget! De gedachte alleen al maakt me nieuwsgierig en blij. Hoe zal ze omgaan met het moederschap, met haar typische humor en onzekerheden? Hoe zal ze balanceren tussen Mark Darcy en… tja, die andere man?
Ik kan bijna niet wachten om het te zien. Het voelt alsof een oude vriendin terugkomt met een nieuw hoofdstuk in haar leven.
Nog even geduld…
Vanaf woensdag 14 september draait Bridget Jones’s Baby in de Nederlandse bioscopen, en mijn tickets zijn al gereserveerd. Nog een paar nachtjes slapen, en dan mag ik weer lachen, meeleven en me een beetje minder alleen voelen in mijn eigen klunzigheid.
Want dat is wat Bridget doet: ze laat zien dat het oké is om niet perfect te zijn. Dat het leven soms een rommeltje is, maar dat er altijd ruimte is voor liefde, humor en een kop thee op de bank.
En jij? Ga jij ook kijken?
Zijn jullie ook zo fan van Bridget, of slaan jullie deze film over? Ik weet het zeker — ik zit weer klaar, met mijn dekentje, thee, en een glimlach die niet meer weggaat.
