Op 23 maart onderging ik een Endoscopische Sleeve Gastroplastiek (ESG). Natuurlijk wist ik vooraf dat mijn porties kleiner zouden worden en dat ik anders zou gaan eten. Daar bereid je jezelf ook op voor. Wat niemand mij echt vertelde, was dat mijn complete relatie met eten zou veranderen. Ik had verwacht dat ik minder zou kunnen eten, maar ik had niet verwacht dat mijn smaak, mijn keuzes en zelfs mijn gedachten rondom eten zo anders zouden worden. Eten speelde altijd een grote rol in mijn dagelijks leven. Ik was dol op chocolade, lekkers en alles wat zoet was. Daarnaast vond ik het heerlijk om bezig te zijn met koken, nieuwe recepten uitproberen en bakken. Eten was voor mij niet alleen iets praktisch, maar ook ontspanning en iets waar ik veel plezier uit haalde. Nu voelt dat compleet anders.
Veel sneller vol na mijn ESG
De eerste verandering die ik vrijwel direct merkte, was dat ik veel sneller vol zat. Waar ik vroeger een normale maaltijd zonder moeite at, voel ik nu veel sneller wanneer mijn lichaam genoeg heeft gehad. Dat klinkt misschien logisch, maar in het begin moet je hoofd daar soms nog aan wennen. Je ogen zien nog steeds een normale portie, terwijl je lichaam eigenlijk al veel eerder aangeeft dat het genoeg is. Ik heb daardoor echt moeten leren luisteren naar mijn lichaam. Rustig eten, kleine hapjes nemen en stoppen zodra ik voel dat ik vol zit. En eerlijk? Dat heeft me uiteindelijk ook iets opgeleverd wat ik niet had verwacht: rust.
Mijn smaak veranderde compleet
Dit blijft misschien wel het meest bijzondere aan alles. Chocolade was vroeger echt mijn zwakke plek. Als er chocolade in huis was, wist ik die altijd te vinden. Nu vind ik het gewoon niet lekker meer. Hetzelfde geldt voor cola. Waar ik vroeger zonder problemen een glas kon drinken, smaakt het nu voor mij ontzettend chemisch en zelfs vies. Ook gebak is veranderd. Veel dingen zijn ineens veel te zoet geworden. Als ik al iets neem, dan liever iets met fruit, maar zelfs dan blijft het vaak bij een klein stukje. Een hele portie? Daar heb ik simpelweg geen behoefte meer aan. Als iemand mij dit een jaar geleden had verteld, had ik dat waarschijnlijk nooit geloofd.
Mijn voedingskeuzes zien er nu heel anders uit
Ik merk dat ik nu veel bewuster bezig ben met voeding en vooral met mijn eiwitinname. Waar ik vroeger eerder dacht: waar heb ik zin in?, denk ik nu vaker: wat heeft mijn lichaam nodig? Daardoor eet ik nu regelmatig kwark, eieren, kipfilet en hüttenkäse. En soms ontstaan er ineens combinaties waarvan ik vroeger had gedacht: waarom zou je dat eten? Rijstwafels met hüttenkäse vind ik bijvoorbeeld heerlijk. En augurken met kipfilet eet ik ook graag. Wat ik daarnaast merk, is dat voeding soms onvoorspelbaar blijft. Iets wat vandaag goed valt, kan morgen ineens minder prettig voelen. Er zijn geen garanties en juist daarom blijf ik goed luisteren naar mijn lichaam.
Meer rust in mijn hoofd rondom eten
Misschien is dit uiteindelijk wel de grootste verandering. Ik zit sneller vol, maar ik heb ook veel meer rust in mijn hoofd gekregen. Ik denk minder aan eten. Ik ben minder bezig met cravings of met wat ik straks wil eten. Er voelt meer controle over mijn keuzes, zonder dat ik constant tegen mezelf hoef te vechten. Dat betekent niet dat eten ineens onbelangrijk is geworden. Ik kook thuis nog steeds gewoon een maaltijd voor het gezin. Iedereen eet normaal mee en ik eet wat ik op dat moment kan eten. Maar eten bepaalt niet meer voortdurend mijn gedachten. En dat voelt eigenlijk als een enorme winst.
Wat ik wil meegeven aan anderen die een ESG overwegen
Als ik iets heb geleerd tijdens dit proces, dan is het dat vergelijken weinig zin heeft. Iedereen is anders. Iedereen herstelt anders, reageert anders op voeding en heeft een eigen tempo. Wat voor iemand anders werkt, hoeft niet automatisch voor jou te werken.
Luister naar je lichaam, zodat je zo min mogelijk klachten ervaart. Drink voldoende, geef jezelf de juiste voeding en probeer geduldig te zijn.
En misschien nog wel het belangrijkste: vergelijk jezelf niet met anderen.
Je lichaam is bezig met een enorme verandering en dat proces heeft tijd nodig. Soms verandert niet alleen wat je eet, maar verandert ook je hele relatie met eten.
