Home DigiMama Blogs Mama is moe

Mama is moe

door Lettie

Gisteren was ik moe. Moe is het woord dat staat voor moeder, uitgeput zijn in vele gradaties en het geluid dat ik soms voortbreng als ik mijn dochter voor de dertigste keer die dag mijn booby geef omdat ze een regeldag heeft. Of regelweek. Of deze keer een regelmaand.

Dat je zo op kan zijn en toch doorgaat, eigenlijk ook zonder te zeuren. Ik wist niet dat het mogelijk was. Maar er is geen ‘ik trek het niet meer’ als je een baby hebt. Vergeet het maar. Want baby wil dingen, nee moet dingen, en als je die niet doet kan baby een geluid produceren dat in 3 seconden 150 decibel haalt.

Een van die dingen die ‘moeten’ is zo af en toe op de dag een beetje schone broek aan je baby geven. Een lekker verse Pamper, of zoals bij ons thuis overdag een huismerkje en s’nachts Pampers. Sinds een weekje of wat krijgt ons kleine lachebekje af en toe wat rijstebloempap, het hongerige vrouwtje was er wel aan toe. Die pap vertaalt zich soms in magische luiers. Ze kakt niet veel maar als ze kakt, oh nou berg je dan maar. Laatst was ik ook weer moe. Toen trok ik zo de romper over haar hoofd na een magische hoeveelheid stront die tot op haar rug zat. Dat was gelijk de eerste keer dat ze in de wasbak in de keuken in ‘bad’ is gegaan.

We hebben ook een hond. Heb ik al verteld over Zsa Zsa? Zsa Zsa onze freagle (free beagle), onze laboratoriumhond die we in huis namen tijdens mijn zwangerschap en die na socialisatie (11 maanden in een klein hok en alleen eruit voor dierproeven doet een beestje geen goed zeg maar) naar een ander gezin zou gaan? Die Zsa Zsa die mijn zwangerschap-therapiehondje werd en me door alle ellende heeft heen geholpen? Die Zsa Zsa heet omdat ze klein, slim, lief maar ook erg snel is, en die aan alles knaagt in je huis? Die Zsa Zsa, die is ook dol op poep. Ja. het is nou eenmaal wat het is. Ze aast altijd op luiers. Ik vind geregeld een aan stukjes gereten zoogcompres. Zsaas is dol op dingen met dubieuze geurtjes. Dus toen ik gisteren (want ik was moe weet u wel) de zorgvuldig verpakte, goed gevulde, luier op de rand van het bureau liet liggen, dacht ik niet na.

Vanmorgen kwamen Nimh en ik samen de woonkamer in. Ik rook nog maar eens aan de bips van mijn net verschoonde wijfje. Nee, nee geen kak. Maar ik ruik wel kak. Hoe kan dat nou, ik heb die luier van gisteren toch….. En toen zag ik de bank. En Zsa Zsa. Deze beagle (de meest eigenwijze en ook hardleerse hondensoort op aarde die dolgraag alles slopen wat los maar ook vast zit) had de luier van de rand van het bureau geplukt en verpulverd. De luier en inhoud waren vergruisd en over de bank uitgesmeerd. En zij zat ernaast met de meest schuldige hondenblik die je je maar voor kan stellen. Langzaam verdween Zsa Zsa onder de bank, mij in desperate ellende achterlatende. Circus Hendrix-Huisman noem ik het hier wel eens. Ik wilde een gezin? Nou hier, op en top gezin. Zuchtend pak ik de stofzuiger en een sopje. En stiekem glimlach ik ook. Van binnen. Waar naast de moeheid een groot, warm mama-hart brand. Want dit hoort er ook gewoon bij. Daar ben ik moe(der) voor.

Lettie
Laatste berichten van Lettie (alles zien)

Gerelateerde artikelen

2 Reacties

Linda 8 december 2016 - 13:49

Hahaha en dat koppie erbij ook. Ik kan je vertellen dat wij thuis ook een hondje hebben gehad die het leuk/lekker?? vond om de prullenbak in de wc overhoop te halen. Dat was ook echt ranzig soms. Gelukkig kun je er stiekem nog om lachen 😉

Carol van Gisbergen 8 december 2016 - 16:50

Hihi…. zo leuk om zoveel over shit te lezen.arme dochter.
Een heerlijk stukje.?

Comments are closed.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten