Toen ik zelf nog jong was, presteerde ik het om mijn complete haar om te toveren tot honderd kleine vlechtjes. Zonder moeite knoopte ik ze erin, met als resultaat geen los haartje meer te vinden en een kapsel dat ik nu kan missen als kiespijn. Maar destijds was dat natuurlijk superhip en vooral ontzettend cool dat ik dat helemaal zelf kon.
Nu, met een dochter van vier die maar al te graag op Elsa wil lijken, is het nieuwe invlecht-tijdperk aangebroken.
Alleen zit ik met een klein probleempje…
Het lukt me niet!
Dagelijks probeer ik de mooiste creaties in haar haar te maken, maar in plaats van prachtige vlechten lijkt het letterlijk op een verzameling knopen. Hoe ik ook mijn best doe, het lukt me gewoon niet om een degelijke vlecht in haar haar te krijgen.
En eerlijk? Dat is best frustrerend.
Vooral wanneer je op het schoolplein de prachtigste haarcreaties voorbij ziet huppelen, met ouders die vol trots hun gecreëerde kunstwerk laten zien.
Enig…
Inmiddels heb ik al behoorlijk wat tutorials op YouTube bekeken, maar nog steeds voelt het als een onmogelijke opgave. Een eenvoudige vissengraatvlecht verandert bij mij binnen enkele minuten in een gigantische, bijna onherstelbare knoop.
Gelukkig lijkt mijn dochter daar totaal geen last van te hebben.
Sterker nog, ze is blij met werkelijk iedere creatie die ik in haar haartjes weet te maken. En alsof dat nog niet lief genoeg is, beloont ze mijn mislukte vlechtkunst vervolgens met een dikke kus en een knuffel.
Best schattig eigenlijk, dat ik het in haar ogen helemaal niet fout kan doen.
Ach ja… misschien komt het ooit nog goed met mijn vlechtkunsten.
Ooit.
