Of je worst lust

of-je-worst-lust

Wij eten hier in huis al een tijdje geen vlees meer en daarom is de Vegetarische Slager en het merk Vivera een grote favoriet geworden. Die producten zijn namelijk net zo, of zelfs lekkerder, en gezonder dan vlees zelf. Zo maken we geregeld vega shoarma, met mijn hawaii-twist (ananas natuurlijk). Ik ben nu eenmaal een kind opgegroeid in de jaren 80 dus ik gooi als het even kan ergens fruit bij.

Ik experimenteer graag met koken en ook met groentesoorten die over het algemeen als minder-lekker worden gezien ga ik net zo lang aan de slag tot ze meer dan goed te eten zijn. Spruitjes zijn vaak geen favoriet ,maar hier een simpel, winterwarm receptje met een twist die zelfs deze kleine gasbommetjes zalig maken. Het trucje zit hem in een kruid dat we bijna allemaal in huis hebben en natuurlijk in de appel, dat maakt dit ook een bijzonder kindvriendelijk recept.

Spruitjesstampot met ‘worst’
Voor vier personen (ongeveer)
750 gram spruitjes
750 gram aardappelen (kruimig) Gebruik  voor een koolhdraat arme variant 500 gram zoete aardappel of cassavewortel
Een in stukjes gesneden appel (goudreinet bijvoorbeeld)
boter
melk
kaneel
peper
zout
Vegetarische worst/gehacktbal of gewoon een echte, ambachtelijke rookworst (die van Gijs die ze bij de Plus verkopen is erg lekker en diervriendelijker).

Haal de kontjes van de spruitjes, snij ze doormidden en stoom ze in een stoompan of in een dun laagje water gaar. Beetgaar is het lekkers maar ze moeten wel stampbaar zijn.
Kook de geschilde aardappelen en giet ze snel af, sommige mensen beweren dat je ze daarna in de kou moet opschudden zodat ze kruimiger worden (ok het was mijn mama die dat beweerde, tot grote hilariteit van de familie, want wij zagen nu eenmaal nooit vrouwen bij de voordeur met de stamppotpan wapperen).

Bak de appel met kaneel in wat vet bijna zacht.

Stamp de aardappelen luchtig met een flinke klont (al dan niet gezouten) boter, wat melk en als je echt totaal niets met lijnen hebt zelfs ongezoete slagroom. Voeg steeds een scheutje melk of room toe anders heb je straks lijm, probeer snel en met lucht de puree op te kloppen. Stamp daarna de spruiten en appel erdoor en breng op smaak met peper, zout en een theelepel kaneel.

Serveer met de worst in plakjes.
Je kan natuurlijk jus maken, ik doe dat eigenlijk nooit, als er genoeg boter in je stamp zit is extra smeermiddel niet nodig :).

 

Eet smakelijk!

Lettie

Ik heb Altijd al mama willen worden maar wel met een kleine, zo niet onmogelijke kanttekening: Geen man? Geen baby. Ik wilde graag een gezin met meer dan twee leden. Er moest dus eerst een papa komen. Op de valreep van de vruchtbaarheid kwam die man en vader voorbij. Hij luisde mij erin en ik was na 5 maanden relatie al zwanger.

Op 20 juli, 5 dagen nadat ik 38 ben geworden, is onze dochter Nimhue geboren. Vanwege de onmogelijke uitspraak (Nimmewee) is haar roepnaam Nimh. Zij is, uiteraard, ons kleine wondertje. Eerder genoemde man en vader is mijn rots in woelige branding.

Sinds mijn 36ste weet ik dat ik ADHD heb, na een lange en vaak moeilijke zoektocht naar wat er nou toch 'anders' aan mij was.
Bloggen doe ik niet alleen over zwanger-en moederschap maar over het leven an sich. Naast dat ik schrijf voor mijn werk ben ik Event Manager en Wedding Planner. Mijn schrijfstijl is al sinds mijn eerste blogs onomwonden en kritisch en overgoten met een sausje van zwartgallig sarcasme. Ik ontzie niets en niemand, en zeker mijzelf niet. 
De belangrijkste kernwaarde in mijn leven: Liefde. En humor. Zonder humor was ik er allang niet meer geweest en zou ik al helemaal geen tweede baby willen.

Latest posts by Lettie (see all)

1 Comments
Share

Lettie

Ik heb Altijd al mama willen worden maar wel met een kleine, zo niet onmogelijke kanttekening: Geen man? Geen baby. Ik wilde graag een gezin met meer dan twee leden. Er moest dus eerst een papa komen. Op de valreep van de vruchtbaarheid kwam die man en vader voorbij. Hij luisde mij erin en ik was na 5 maanden relatie al zwanger. Op 20 juli, 5 dagen nadat ik 38 ben geworden, is onze dochter Nimhue geboren. Vanwege de onmogelijke uitspraak (Nimmewee) is haar roepnaam Nimh. Zij is, uiteraard, ons kleine wondertje. Eerder genoemde man en vader is mijn rots in woelige branding. Sinds mijn 36ste weet ik dat ik ADHD heb, na een lange en vaak moeilijke zoektocht naar wat er nou toch 'anders' aan mij was. Bloggen doe ik niet alleen over zwanger-en moederschap maar over het leven an sich. Naast dat ik schrijf voor mijn werk ben ik Event Manager en Wedding Planner. Mijn schrijfstijl is al sinds mijn eerste blogs onomwonden en kritisch en overgoten met een sausje van zwartgallig sarcasme. Ik ontzie niets en niemand, en zeker mijzelf niet.  De belangrijkste kernwaarde in mijn leven: Liefde. En humor. Zonder humor was ik er allang niet meer geweest en zou ik al helemaal geen tweede baby willen.

1 Comments

  1. Carol
    13 december 2017 at 11:28 am

    Hahaaaaa…lekker hoor

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten