Deze week kwam Michael thuis met een vriendenboekje. Ik vind dat dus echt één van de leukste dingen die er zijn. Er zit iets magisch in de manier waarop kinderen antwoorden op vragen als wat wil je later worden, wat vind je vies en wat vind je het allerlekkerst. Het is zo puur, zo eerlijk en vaak ook verrassend grappig.
Natuurlijk gingen we samen het hele lijstje door. De standaardvragen gingen precies zoals ik had verwacht. Wat vind je het allerlekkerst? IJs, chocolade en kipschnitzel. Wat vind je echt heel vies? Spruitjes, en dat riep hij met zo’n overtuiging dat ik bijna medelijden kreeg met die arme groente. Lievelingskleur? Geel, zonder twijfel.
Maar toen kwam die ene vraag waarvan ik het antwoord totaal niet zag aankomen. Michael, wat wil je later worden?
Hij keek me aan, heel serieus, en zei: dokter mama. Dan kan ik een pilletje maken zodat jij en papa nooit dood gaan en altijd bij mij blijven. Mijn hart smolt. Natuurlijk is het prachtig als je kind zegt dat hij dokter wil worden, maar de reden erachter… die had ik nooit verwacht.
We hebben daarna nog ruim een uur gepraat over alles wat hij als dokter zou willen doen. Het mooiste vond ik dat hij vooral ons voor altijd zou laten leven, maar de rest van de wereld blijkbaar niet. Dat vond hij dan weer minder belangrijk. Ik moest er zo om lachen. Het idee dat hij zelf ontelbaar oud zou worden zonder dat iemand anders dat mocht, vond hij totaal geen probleem. Wat een wereld zou dat zijn.
Tussen alle fantasieën door vertelde hij ook dat hij kindjes beter zou willen maken die ziek zijn. En hondjes. En hamsters. Die stonden ook hoog op zijn lijstje. Het was zo’n lief gesprek, zo’n inkijkje in hoe hij naar de wereld kijkt.
Wat hij later ook wordt, dat maakt me eigenlijk niet eens uit. Ik ben nu al trots. Trots op zijn zachte hart, op zijn fantasie, op zijn manier van denken. En wie weet wat hij ooit nog gaat uitvinden. Misschien wel iets waar de wereld écht iets aan heeft. Maar voor nu geniet ik vooral van dit soort momenten. De kleine stukjes magie die je alleen krijgt als je even stilzit en luistert naar wat er in dat koppie omgaat.
