Ik heb een Switch 2 gekocht. Voor (voornamelijk) één spel

Ik geef het maar gewoon toe: ik heb een Nintendo Switch 2 gekocht. Niet omdat ik een enorme gamer ben, en ook niet omdat de oude Switch het niet meer deed. Nee, ik heb ‘m gekocht omdat ik écht dol ben op Disney Dreamlight Valley. Dat spel speel ik al vanaf het begin (af en toe wel een pauze genomen), en ik blijf het leuk vinden. Rustig, creatief, overzichtelijk – en vooral voor mijzelf heel ontspannend. Na een drukke dag is het fijn om even ergens in te verdwijnen waar niemand iets van je wil (behalve dan alle quests die je moet oplossen). En ik merk dat het op de Switch 2 allemaal net wat soepeler draait. Het scherm is iets groter, alles laadt sneller… het speelt gewoon net wat prettiger. Het is een beetje een luxe eigenlijk, maar aangezien we geen vakantie hebben gehad dit jaar, konden we deze luxe ons wel veroorloven.

Dure aankoop voor één spel?

Als je het puur zo bekijkt, ja. Maar eerlijk is eerlijk: ik speel ook wel andere dingen. Af en toe Mario of Luigi games, en ik ben gek op de klassiekers die je rustig in je eentje kunt spelen. Toch blijft Dreamlight Valley de wel op dit moment mijn favoriet. Helemaal sinds ik voor mijn verjaardag alle uitbreidingen heb gekregen, dan wil je het ook goed kunnen spelen. Nu moet ik ook eerlijk bekennen dat ik niet de enige ben in ons huishouden die een Switch 2 heeft gekocht.  Michael heeft er eentje bij elkaar gespaard (echt knap), Robbert heeft er één met een flinke digitale bibliotheek erop, en Luna en ik delen samen mijn Switch 2. Zij speelt er ook graag op, en dat gaat eigenlijk heel goed zo samen.

Dankzij de uitleenfunctie van Nintendo kunnen we bovendien Robberts grote collectie spellen gewoon met elkaar delen. Dus in de praktijk hebben we toegang tot veel meer games dan er fysiek op één console staan. Ideaal.

Mijn eigen moment

Voor mij is die Switch vooral een manier om even iets voor mezelf te doen. Tussen werk, kinderen en huishouden door zijn er niet veel momenten waarop je echt even tot rust komt. En dit is voor mij zo’n moment. Even een halfuurtje in een andere wereld, kop thee erbij, en niets dat hoeft. Ik hoor soms nog weleens dat gamen “niets voor moeders” zou zijn. Maar waarom eigenlijk niet? Niet iedereen ontspant met een boek of een serie. Dit is een van mijn manieren, naast dat ik het soms ook heerlijk vind om weg te duiken in een serie of film.

Geen spijt

Heb ik spijt van deze aankoop? Nee, in principe niet. Het blijft natuurlijk een flinke uitgave, al blijf ik het wel jammer vinden dat je veel spellen niet meer volledig op een gamecard krijgt. Het voelt minder “van jezelf” als je niet gewoon alles op één kaartje hebt staan, en dat je het dus telkens opnieuw moet downloaden als je het tijdelijk niet gespeeld hebt (of geen ruimte had voor andere spellen). Daarvoor heb je internet nodig en voldoende opslagruimte. En dat laatste is nogal prijzig om uit te breiden. Ondanks deze minpuntjes hebben we er heel veel plezier van, en spelen we allemaal best veel op.

Zou jij een Switch 2 overwegen voor jezelf, of is gamen echt iets wat je aan de kinderen overlaat?