Twee maanden geleden onderging ik mijn ESG-operatie. Inmiddels ben ik ruim 15 kilo afgevallen en dat voelt natuurlijk als een enorme mijlpaal. Toch is dat niet het hele verhaal. Want waar veel mensen misschien verwachten dat ik me nu energieker voel dan ooit, merk ik juist dat ik nog steeds zoekende ben. Zoekende naar balans, naar voeding die goed valt en vooral naar een manier om mijn lichaam te geven wat het nodig heeft. Afvallen gaat op dit moment sneller dan het vinden van die balans. En eerlijk? Dat had ik van tevoren niet helemaal zo verwacht.
Eten blijft een puzzel
In eerdere updates vertelde ik al dat eten niet altijd vanzelf gaat. Dat is eigenlijk nog steeds zo. Hoewel ik inmiddels beter weet welke producten meestal goed vallen, blijft het iedere dag een beetje aftasten. De gekste dingen lijken soms het beste te werken. Augurken, cherrytomaten, een rijstwafel, hüttenkäse, een eitje, wat beleg of af en toe een beetje kip. Het zijn geen grote maaltijden en zeker geen uitgebreide menu’s, maar het zijn wel de producten waar ik vaak op terugval. Tegelijkertijd merk ik dat wat vandaag goed gaat, morgen ineens minder goed kan vallen. Daardoor voelt eten soms nog steeds als een puzzel waarvan ik de handleiding niet heb gekregen. Dat kan frustrerend zijn, zeker omdat ik graag vooruit wil. Maar ik probeer mezelf er ook aan te herinneren dat mijn lichaam nog steeds herstellende is.
De vermoeidheid waar niemand het echt over heeft
Wat me misschien nog wel het meest verrast, is hoe moe ik ben. Natuurlijk wist ik dat mijn lichaam moest herstellen en dat snel gewichtsverlies veel van je kan vragen. Toch had ik ergens verwacht dat ik me na twee maanden al een stuk fitter zou voelen. In werkelijkheid is dat niet altijd zo. Soms heb ik prima dagen, maar er zijn ook dagen waarop mijn energie simpelweg op lijkt te zijn. Een afspraak buitenshuis, een drukke middag of een activiteit met de kinderen kan ervoor zorgen dat ik daarna echt moet bijkomen. Dat is soms lastig te accepteren. Zeker omdat ik aan de buitenkant resultaten zie. De kilo’s verdwijnen, kleding begint anders te zitten en sommige dagelijkse dingen gaan makkelijker. Maar van binnen voelt het herstel nog steeds als werk in uitvoering.
Kleine veranderingen die ik wel merk
Tussen alle onzekerheden door zijn er gelukkig ook positieve veranderingen. Ik merk dat bewegen makkelijker gaat. Traplopen kost minder moeite en sommige dagelijkse handelingen voelen minder zwaar dan een paar maanden geleden. Dat zijn misschien kleine dingen, maar juist die veranderingen laten zien dat er wel degelijk iets gebeurt. Soms ben ik zo bezig met wat nog niet lukt, dat ik bijna vergeet hoeveel er eigenlijk al veranderd is in relatief korte tijd. Vijftien kilo afvallen in twee maanden is tenslotte niet niets.
Op naar de volgende stap
Gelukkig staat mijn afspraak met de diëtiste binnenkort gepland. Daar kijk ik oprecht naar uit. Hopelijk kunnen we samen bekijken waarom sommige dingen nog zo moeizaam gaan en hoe ik mijn voeding beter kan afstemmen op wat mijn lichaam nodig heeft. Misschien helpt dat ook om mijn energieniveau wat verder op te bouwen. Voor nu probeer ik vooral geduldig te blijven. Iets wat niet altijd mijn sterkste kant is, maar waar ik momenteel weinig keuze in heb.
Zou ik opnieuw voor ESG kiezen?
Een vraag die ik regelmatig krijg, is of ik achteraf niet liever voor een andere operatie had gekozen. Mijn antwoord daarop is nog steeds nee. Ondanks de uitdagingen waar ik nu tegenaan loop, voelt ESG voor mij nog steeds als de juiste keuze. Er is geen deel van mijn maag verwijderd en er zijn geen omleidingen aangelegd. Mijn maag is kleiner gemaakt, maar verder is mijn lichaam intact gebleven. Juist dat gaf mij vooraf veel vertrouwen en dat gevoel is niet veranderd. Natuurlijk had ik gehoopt dat sommige dingen inmiddels wat makkelijker zouden gaan. Maar als ik kijk naar het grotere plaatje, heb ik nog steeds het gevoel dat dit voor mij de beste keuze was. Ik ben nog niet op mijn eindpunt. Eigenlijk voelt het alsof ik pas net begonnen ben. En misschien is dat wel precies waar deze tweede maand om draait: ontdekken dat afvallen één onderdeel van de reis is, maar dat het vinden van balans uiteindelijk minstens zo belangrijk is.
